My lewe in Taiwan vanaf Januarie 1999 in blokke van vyf jaar

SONDAG 15 FEBRUARIE 2026

Januarie 1999~Januarie 2004: Vestig myself in Taiwan. Identiteitskrisis. Skryf verder aan notas begin in 1994. Werk aan eie projekte. Eksistensiële krisis. Trek na tweede woonstel. Produseer honderde bladsye notas en stukke. Besoek Suid-Afrika vier keer.

(Verlate huis in my nuwe woonbuurt)

Januarie 2004~Januarie 2009: Skryf nog. Ontmoet my lewensmaat. Begin obsessie met “make money from home”. Ervaar een mislukking na die ander. Leer hoe om te self-publish. Hou op rook. Besoek Suid-Afrika drie keer.

(Nuwe hoofstuk begin)

Januarie 2009~Januarie 2014: Begin persoonlike webwerwe. Publiseer skryfwerk. Nog meer mislukkings met “make money from home”. Kry meer klasse en bou weer finansies op. Trek na nuwe “kantoor”. Besoek Suid-Afrika drie keer.

(Bokse skuif na nuwe spasie)

Januarie 2014~Januarie 2019: “Make money from home” skuif na pre-race trading en football betting. Herhaaldelike mislukkings en hoë stres. Spandeer ses dae in Kioto en Osaka. Publiseer verskeie tematiese bundels van my skryfwerk. Besoek Suid-Afrika twee keer.

(Verdomde pre-race trading)

Januarie 2019~Januarie 2024: Spandeer ses dae in Ho Chi Min City (Saigon) in Viëtnam. Covid-19. Klasse word gekanselleer; skole sluit. Inkomste val met 60%. ChatGPT en ander Kunsmatige Intelligensie kommersieel beskikbaar. Publiseer my eerste produkte geskep met nuwe hulpbronne. Reis eerste keer om die hele eiland van Taiwan. Besoek Suid-Afrika een keer.

(Belangrike kruispad in Viëtnamese geskiedenis)

Januarie 2024~Januarie 2029: Gebruik verskeie KI-hulpbronne om meer produkte te produseer. Besoek Suid-Afrika twee keer sover.

(Suid-Afrikaanse ontbyt)

______________________

Diepe dankbaarheid as verset

SATERDAG 14 FEBRUARIE 2026

Diepe dankbaarheid as verset, ’n vorm van “Fok jou” teenoor enigiemand of enigiets wat jou wil onderdruk.

“Wat as jy met kanker gediagnoseer word, of selfs erger, jy ly al maande lank aan kanker?”

Diepe dankbaarheid dat ek nog leef. Ek het nog ’n kans om dit te oorkom.

“Wat as jy terminale kanker het, met net weke om te leef?”

Diepe dankbaarheid dat ek nog tyd het om my sake in orde te kry.

“Wat as jy in werklikheid reeds aan die kanker dood is?”

Diepe dankbaarheid dat die pyn verby is.

“Goed, wat as jy ’n man is en jy is in ’n bakleiery en dit gaan nie goed nie?”

Diepe dankbaarheid dat ek nog staan.

“Wat as jy reeds die geveg verloor het?”

Diepe dankbaarheid dat ek nog leef.

“Wat as die ander ou jou doodgeslaan het?”

Diepe dankbaarheid dat ek nie meer met assholes soos hy hoef te deal nie.

______________________

Woensdag 31 Desember 2025

As hierdie stuk te lank was, sou mense geglo het dis geskryf deur ’n masjien.

Hier volg dus ’n kort fotoverhaal van my bestaan in 2025 …

2025 het, soos omtrent elke jaar die afgelope dekade, begin by Kaohsiung se Love River.

Die eerste dag is gespandeer by die oorblyfsels van ’n ou dorpie in die middel van die industriële area van Kaohsiung.

Februarie het ons Suid-Afrika toe gegaan, vir die eerste keer sedert voor die ding wat gebeur het in 2020. Op pad het ons ’n paar ure in Hong Kong gespandeer.

Maart het ons ’n rigting ingevaar een Sondagmiddag en toe ge-Google, “Coffee shop near me.”

In April het ek ’n vissersdorpie ontdek omtrent dertig minute se ry van ons woonstel af.

In Meimaand het ek ’n verskyning gemaak in een van Kaohsiung se top universiteite om met studente te praat oor die res van die wêreld – waarop ek natuurlik ’n kenner is want ek kom van die res van die wêreld af.

Ook in Mei was dit weer tyd om Tainan te besoek – die oudste stad in Taiwan.

In Junie het ons Italiaanse kos geniet op die kampus waar ek in Mei ’n kort verskyning gemaak het, om te vier dat ek alweer ’n jaar ouer geword het. Ook op die kampus ontdek: een van Chiang Kai-shek se vele motorkarre.

Op pad terug huis toe is ons gevang in ’n lelike reënbui en ons was gelaat met geen keuse anders as om te stop vir versnaperings nie.

Taitung/Taidong was ons keuse vir ’n middel-van-die-jaar wegbreek.

In Augustus het ons IKEA besoek.

In September het ek myself gefotografeer in ’n leë klaskamer …

… en ons het redelik vervelige kuns besigtig in Kaohsiung se redelik vervelige kunsmuseum (dalk moes ek ’n reeks van my klaskamer-selfies in ’n leë vertrek vasgeplak het teen die muur).

In Oktober het ek ten minste een ou gebou afgeneem …

… en ’n ou National Geographic ontdek.

November het ek weer my ouers, my susters, en ’n paar vriende besoek in Suid-Afrika, en ’n paar dosyn foto’s van kos geneem.

En in Desember het ons nog ou geboue en ’n verlate fabriek ontdek.

… en ’n fotoverhaal van 2025 bymekaar gesit.

______________________

Almal kry hulle beurt

SONDAG 19 OKTOBER 2025

Hier’s ’n gedagte vir middeljarige mense, en vir jong mense wat uiteindelik middeljarige mense mag word.

Vir my was dit ’n skok om 50 te word. Ek was beslis nie voorbereid daarop nie. Dit was ook in die middel van die sogenaamde pandemie van 2020-2022, so almal was in elk geval ’n bietjie op hulle senuwees.

Teen 54 het ek tyd gehad om gewoond te raak aan die idee, en ek kan ook sien hoe ek ouer raak by die dag – en beslis ouer lyk as toe ek 48 was.

Punt is, almal kry hulle beurt. Een dag is jy ’n kind, en ’n paar jaar later is dit jou beurt om ’n tiener te wees. En nog ’n paar kort jare later is dit jou beurt om 21 of 22 te wees. Dan 25 … en jy besef tyd staan nie stil nie. Dan’s dit jou beurt om in jou dertigs te wees. En net soos jy gemaklik raak met wat dit beteken om daai ouderdom te wees – hoe jy nie meer ’n tiener is nie maar nog dekades het om te werk aan ’n gemaklike aftrede, tref jy 40. Weer ’n nuwe rol, en ’n ietwat ander identiteit as toe jy 35 was.

En tensy die trein jou by ’n vroeër stasie aflaai, is jy skielik 50.

Feit is, iemand moet 50 wees terwyl ander mense 40 is en ander mense 30 en ander mense 20 en ander mense tieners en kinders en kleuters. En na ’n paar jaar skuif almal ’n paar stoele aan, en nuwe mense vul die ou posisies.

En jy aanvaar dit met waardigheid en ’n goeie sin vir humor. En hopelik ’n bietjie wysheid om te deel.

Net die dood kan dit verander: Almal kry hulle beurt.

______________________

Dinge wat ’n mens oud maak

SATERDAG 27 SEPTEMBER 2025

Hierdie hele week deurgeloop onder koors, verstopte neus, hoes … maar die ergste was die nagte: warm, bedompig, en omdat enige briesie my neus nog verder sou laat toetrek, geen waaier of lugverkoeling nie.

’n Mens se immuunstelsel beskerm jou van kieme en virusse wat konstant op jou case is, wat jou agtervolg 24 ure per dag sewe dae per week, wagtend op die kleinste kans om jou verdediging binne te dring en jou siek te maak. Laat sak jou wapens vir ’n oomblik – soos om met ’n nat kop voor ’n waaier te sit, en jou fort word oorrompel.

Selfde met jou geestelike immuunstelsel. Solank jy relatief gesond is, en alles werk soos dit moet, kan jy ook meeste van die geestelike kieme en virusse afweer wat jou geluk wil ondermyn. Maar die oomblik as daar ’n algemene verswakking bespeur word …

Daar’s soveel dinge wat aangaan in die wêreld waarvan ’n mens moet probeer sin maak. Soveel geweld, en misdaad, en korrupsie, en politieke leiers wat mense na hulle dood toe stuur en hulleself dan op die skouer klop vir ’n taak goed verrig. En daar’s persoonlike herinneringe van tien jaar gelede, en twintig jaar gelede … herinneringe van jou kinderdae. Herinneringe van toe jy koors gehad het in ’n ander stad in ’n ander land. En dan kom ander herinneringe van daai tye ook uit wat jy sorgvuldig weggepak hou meeste van die tyd. En al hierdie geestelike kieme en virusse vloei by jou hekke in terwyl jy in die klein ure van die nag worstel om ’n paar ure se slaap in te kry voor die son op kom.

Dit maak jou oud. Dit verander jou.

______________________