Woensdag 31 Desember 2014

Ek is regtig bly dis die laaste dag van 2014. Dit gee my ’n verskoning om vandag en môre by die huis te bly.

(Vir meer as dit sal ek ’n formele hoedjie moet opsit en allerhande konvensies moet eerbiedig. En ek sou dalk as ek nie ’n vaakheid, of verveling, oor my voel neerdaal het nie.)

Ten minste die helfte van 2014 was besonders lekker. Ek het baie gedoen. Ek gaan 2014 uit op ’n goeie punt. Ek betree 2015 op ’n goeie punt.

Ek hoop ten minste die helfte van 2015 gaan net so goed, of selfs beter wees as 2014 … oftewel, ek gaan my uiterste doen om dit so te maak.

Hoop dis dieselfde vir almal.

____________________

Jy bou nog so lekker aan jou kaarthuis …

VRYDAG 19 DESEMBER 2014

Jy’s besig om vir jouself ’n huis te bou – met speelkaarte. Iemand stap nader, kyk na wat jy besig is om te doen, en stamp die huis om. Die kaarte fladder aarde toe. Jy’s woedend. “Wat de fok …” gil jy. “Hoe durf jy?! Ek was besig om ’n huis te bou – ’n tuiste! Beteken dit niks vir jou nie?! Beteken dit niks vir jou dat ek al maande lank bou aan hierdie huis nie?!”

“Ek het jou ’n guns gedoen,” begin die ou te verduidelik. “Ek verstaan dat jy besig was met iets waaraan jy baie waarde heg, maar goeie aarde buddy, jou huis was gebou met kaarte! Met fokken speelkaarte! Wat dink jy sou gebeur het as jy en jou familie hier ingetrek het en die eerste storm steek op?”

Jy stap woedend weg, skree elke nou en dan iets vieslik oor jou skouer.

Die volgende dag sien jy weer die ou. Jy skud sy hand. Jy sê, dankie, ek verstaan nou. “Ek was so gefokus op my plan,” gaan jy voort, “op die idee van ’n tuiste, ’n huis van my eie, dat ek die werklikheid misgekyk het.”

Daai selfde dag nog begin jy, weereens, van voor af.

______________________

’n Paar belangrike dinge vir die rekord

SATERDAG 15 NOVEMBER 2014

1. Ek wil ’n goeie maat wees vir die vrou in my lewe.

2. Ek wil my opinies verwoord in leesbare stukke teks, en dit so wyd as moontlik publiseer.

3. Ek wil gesond wees.

4. Ek wil gemaklik leef, en so nou en dan na ander plekke toe kan reis.

5. Ek wil ’n bydrae maak daartoe dat ander mense ook gemaklik kan leef, of ’n bietjie gemakliker as wat nou die geval is.

6. Ek wil meer weet oor meer dinge, en derhalwe beter begrip ontwikkel.

7. Ek wil vermoëns ontwikkel wat my in staat sal stel om beter te kan leef en dan wil ek ander mense bystaan wat nie oor dieselfde vermoëns beskik nie.

(Punt nommer 7 is nie veel minder belangrik as punte 2 of 4 of 5 nie.)

DINSDAG 16 DESEMBER 2014

Ek reken jy moet kies tussen twee lewens:

1. Jy voel oor die algemeen gelukkig, dan gaan jy dood.

2. Jy voel oor die algemeen ellendig, dan gaan jy dood.

______________________

Hoekom ek enige ambisies om my eie besigheid te begin, genadeloos moet vergruis

SONDAG 16 NOVEMBER 2014

Ek moet eintlik enige idees of ambisies wat ek het om ’n besigheid op te bou, genadeloos vergruis.

Hoekom?

Dis vir my eie beswil.

’n Besigheid is soos ’n huwelik, of eerder, om ’n kind te hê. Jy moet die heeltyd dink aan jou besigheid. Jy moet die heeltyd aandag daaraan gee. Jy moet die heeltyd werk daaraan om dit te laat groei. En elke nou en dan moet jy dink wat jy kan en moet doen om die kompetisie te verslaan.

Ek dink soms ek kan ’n besigheid begin, en dan net ’n goeie bestuurder aanstel. ’n Goeie bestuurder is belangrik vir enige besigheid, daar’s geen twyfel daaraan nie. Maar ’n bestuurder voer uit wat jy as eienaar besluit. Die eienaar moet beleid bepaal. Die eienaar moet besluit in watter rigting die besigheid gaan. Die eienaar is die een wat visie moet hê, anders stagneer die besigheid. Die eienaar het uiteindelik ’n goeie span nodig om sy visie uit te voer, maar nie een van sy waardevolle werknemers kan sy werk namens hom doen nie. As hy nie aan die hoof staan van sy eie projek nie, gaan dit op die rotse loop, en dan gaan al die waardevolle spanlede, saam met die bestuurder, in elk geval een vir een dros.

Die vraag wat ek dus aan myself stel is of ek toegewyd kan wees aan my eie besigheid – nie net aan die begin, wanneer alles nuut en opwindend is nie, maar ses maande later, en vyf jaar later.

As ’n mens vind dat jy inderdaad nie jouself ten volle kan toewy aan ’n besigheid nie – en met besigheid bedoel ek ’n kommersiële onderneming wat oor ’n uitgebreide periode van tyd ’n produk of diens verkoop aan ’n mark, heel waarskynlik met die samewerking, teen vergoeding, van ander mense – moet jy nie jou eie tyd, die tyd van jou teikenmark, en moontlik nog die tyd van mense wat vir, of saam met jou sou werk, mors nie.

Tensy jy miljoene geërf het, ryk getrou het, of die lotto wen, het jy nodig om geld te maak om te bestaan. Waag die kans om jou tyd aan ander mense, maatskappye, of instansies te verkoop. Of begin ’n besigheid. Maar as jy nie jou tyd aan die hoogste bieër wil verkoop nie, en jy vind dat jy, soos ek, nie jouself behoort te begeef in die huwelik of voogdyskap van jou eie besigheid nie, vind iets anders. En vir in geval jy wonder: dis nooit maklik om daai iets anders te vind nie, maar dit is nou makliker as ooit tevore.

______________________

Krisis afgewend

DONDERDAG 6 NOVEMBER 2014

Die sleutelbord slaan nie homself nie. Die muis kliek, maar net wanneer ek een van twee vingers afdruk op sy flanke. Woorde stol op papier, maar sit vas wanneer ek hardop met myself praat. ’n Halfwaarheid, op presies te wees, want woorde sit vas in my keel, of kruip weg agter my tande ook wanneer ek iets vir iemand wil verduidelik, of hulle wil verveel met ’n staaltjie oor die Europese middeleeue, of met een van my befaamde opinies.

Nie dat ek daarmee wil impliseer dat ek oor soveel kennis oor die Europese middeleeue beskik dat ek sommer op ’n sypaadjie of op die moltrein iemand kan vermaak met staaltjies daaroor nie, maar ek het al ’n paar Wikipedia artikels gelees, ’n paar documentaries op YouTube gekyk, en, om die waarheid te sê, ’n hele paar boeke gelees oor die onderwerp.

Wat mens, in teorie, slimmer kan laat verskyn aan ander, maar dit maak jou geensins ’n beter piesang uitkieser nie. Ek meen, drie van my laaste drie piesangs het kneusplekke gehad! Was hierdie kneusplekke reeds teenwoordig onder die goudgeel skil in die supermark, of het ek die vrugte gekneus toe ek my halfliter koppie groentee daarop neergedruk het in die mandjie van my fiets?

Die einste halfliter groentee het gelek gearriveer in die spookagtig verlate buurt waar ek twee vertrekke in ’n ou huis ingerig het as my “kantoor”. Toe ek die sakkie met die tee en die goudgeel piesangs uit die mandjie haal, loop daar tee oor my skoene en my broek. “Wat de …?!” wou ek gil. Toe besef ek die sakkie lek. Het die koppie gebreek? Was die koppie se deksel nie behoorlik toe nie? Nadat die sakkie tee oor my skoene en netjiese broek gedrup het vir omtrent 12 sekondes terwyl lelike woorde vryelik uit my mond gevloei het, het ek uitgehardloop straat toe, die koppie uit die sakkie gehaal, en die tee in die sakkie in die drein gegooi.

Krisis afgewend.

Wat absoluut niks te make het met die Europese middeleeue, of enige iets waarin enige iemand, ek ingesluit, enigsins belangstel nie.

______________________